لتقترب صباح من قاسم و هى تقول
– أوامرك يا سى قاسم
– نادى كل اللى شغالين فى البيت حتى السواقين
قالها بصرامه لتهز الفتاه راسها بنعم و غادرت سريعا تنفذ آمره
خلال خمس دقائق كان الجميع يقف امامه باحترام حارس البيت السائقين و المسؤل عن الحديقه و الثلاث فتايات التى يعملن فى البيت
اخذ قاسم نفس عميق ثم قال
– بعد اذنك طبعا يا جدى انا هبلغهم باللى اتفقنا عليه
ليهز الحج حسنين راسه بنعم لتقطب فضه حاجبيها بعدم فهم ليقول قاسم بهدوء صارم
– انا امبارح زى ما انتو عرفين اتجوزت ستكم بدر ومن النهارده هى ست البيت ده امرها مسموع و اى حد منكم عنده مشكله يرجعلها بس ده طبعا بعد جدتى يعنى بدر زى بالظبط طالما جدى موجود انا مش موجود و بدر بعد جدتى يعنى الحجه فضه الاول و بعدين بدر مراتى مفهوم
كان الجميع يشعر بالغرابه و الاندهاش فما قاله قاسم شيء بديهى لا يحتاج ان يجمعهم ليبلغهم به و شعر الحج حسنين ان فضه قد فعلت شىء خاطىء فى حق بدر
صرف قاسم العاملين بعد ان هنئوه و كانت بدر تشعر بصدمه ممما سمعت كيف يقول هذا سوف يزيد هذا الكلام من غضب الحجه فضه و ستخرجه فيها
وقفت فضه غاضبه و قالت للحج حسنين
– انت عاجبك اللى عمله قاسم ده
– اللى قالوا حاجه طبيعيه انا مش فاهم هو ليه بيقوله ما اكيد بدر بقت ست البيت و مكنتها من مكانه جوزها
لتضرب فضه الارض بعصاها و كادت ان تقول شىء ولكن صوت قاسم اسكتها بصدمه
– قولت كده علشان جدتى بتهدد مراتى و بتهينها
لتنتفض بدر واقفه بصدمه و جحظت عين الحج حسنين مع تلك الكلمات وكانت فضه تنظر الى بدر بغضب و حقد ظنا منها انها اشتكت لقاسم ليقترب قاسم و وقف امام جدته و قال
– انا سمعتك بودانى النهارده الصبح هى ما قلتش حاجه
ليقف الحج حسنين و قال بغضب
– قالتلها ايه يا قاسم ؟
نظر قاسم الى جده ليقول له بأمر
– قول قالت ايه ؟
قص قاسم كل ما حدث وما سمعه و ما حدث من بدر بالامس من محاولتها خلع حزائه و تفكيرها فى النوم ارضا
– انتِ عملتى كده يا فضه ؟
قالها الحج حسنين بصوت عالى لتنظر اليه بغضب لايقل بل يزداد وقالت
– ايوه لان دى هى الحقيقه هى مجرد خدامه جاريه نشتريها بفلوسنا يتمتع بيها ابننا شويه لحد ما يزهق و يرميها و اجوزه ست سنها لكن متكونش مراته ابدا …. ابدا
صدمه كبيره اخرست الجميع و كانت بدر تبكى بصمت قهرا و ذلًا
لتنتفخ اوداج الحج حسنين ورفع يديه و لاول مره ليصفع الحجه فضه و لكن بدر وقفت امامها و اخذت تلك الصفعه مكانها امام صدمه و اندهاش الجميع ليركض قاسم اليها يضمها بحنان لتبتسم ابتسامه صغيره
– الام ما تتحاسبش على خوفها و حبها لولادها و لا تتحاسب على انها عايزالهم احسن حاجه
صمتت لثوانى و كانت نظرات الحج حسنين لها يملئها الاسف و الاعتذار و ايضا ينظر اليها بابتسامه حانيه و كان قاسم رغم المه عليها الا انه سعيد بها جدا فهذه هى حبيبته طيبه القلب
وقفت بدر امام فضه و قالت
– انا مش زعلانه من كلامك رغم انه جرحنى و لا كنت عايزه اى حاجه من دى تحصل و علشان انا السبب فى كل ده اخذت انا القلم ده لانى استحقه لانى زعلتك و زعلت قاسم و زعلت جدى
صمتت لثوانى ثم اكملت ببكاء
– انا معرفش اهل غيركم جدى و جدتى و قاسم
ابتعدت خطوه للخلف و هى تقول بأقرار
– الحل الوحيد لكل ده انى اخرج من البيت ده انا مليش فيه مكان
لينتفض قاسم و يقف امامها و قال بنوع من الحده و الصرامه
– انتِ ملكيش مكان غير هنا ده بيتك و دول اهلك و ناسك و انا مقدرش اعيش من غيرك
جلست الحجه فضه مكانها من جديد و قالت بعد ان اخذت نفس عميق
– انا بحبك اوووى يا قاسم انت ابن الغالى اللى راح وهو لسه فى عز شبابه كنت بشوفك فيه و هدان ابنى حبيبى اللى كسر قلبى بموته بدرى و اللى قبلها كسر فرحتى و اتجوز واحده لا هى من توبه و لا مقامه كسر فرحتى انى اجوزه واحده بنت عيله كبيره متعلمه تبقا منوره بتنا لكن هو حب بنت غلبانه من عيله بسيطه صحيح كانت متعلمه لكن كانت فقيره
كان الجميع يستمع اليها باهتمام شديد رغم ضيقهم من كلماتها و طريقه تفكيرها لتكمل هى دون ان تنتبه لهم
– و لما شلتك اول مره رجع ليا حلمى من جديد اجوزك بنت حلوه ومن عيله بس انت كمان كسرت حلمى و حبيت و اتجوزت بدر
صمتت لثوانى ثم اكملت
– انا بحب بدر من اول مره ضمتها فى حضنى يوم موت ابوها بس هى مش اغلى عندى منك و لا من حلمى اللى نفسى احققه
