رحيم بصوت عاللى افزعها : رحممممممممممممه ….. قولتلك اتظبطى.
رحمه بخوف : انت عايز مني ايه دلوقتي.
رحيم بغموض وبصوت حاد : الى طلبته الصبح منك وبنفس راضيه ومش هاكررها.
رحمه : قولتلك عمرك مهتاخد أي حاجه بنفس راضيه مني خد اللي انت عايزه مش همنعك بس مش هخليك تاخده مني برضايا ابدا.
رحيم بصوت مخيف : رحممممه
رحمه : ن..نع…نعم
رحيم وهو مغمض عينيه : نفذى اللى قولته بالحرف
رحيم بيحاول صوته يكون طبيعى : فى ايه مين على الباب .
فوزيه بر.عب : الحق يا سى رحيم … حسن بيقول المعلم فاضل القط جايب رجاله وداخل على الحارة ونوايها الليله.
رحيم قام انتف.ض مرة واحدة لدرجه انه كان هايو.قع المس.كينه اللى على رجله
رحيم بشر : جة لقضاه … وانا الليله يا يا .
رحمه بخوف : هو فيه ايه؟!!.
رحيم بغموض : غيرى بسرعه الفست.ان دة والبسى حاجة تانيه وفوقيها العبايه والطرحه اقل من دقتقين يا رحمه والاقيكى جاهزة .
(رحيم سابها وعطاها ضهرة وبص من الشباك واتصل على شخص).
رحيم بغموض : عاوز دعم .
مجهول: موجود ووصلنا الخبر ونفذ.
رحيم بغموض : طيب.
(رحيم لف بص لرحمه لقاها لبست عبايه فيروزي وطرحه بيضه وكانت زي الملايكه).
رحمه : أنا لبست.
رحيم قرب منها ومسك وشها : اللى اقوله يتنفذ … فوزيه هتاخدك فى مخبىء سرى تحت الارض اياكى تطلعى منه اياكى يا رحمه لغايه ما اجيلك ماشى .
رحمه مسكت ايديه : استني أنا خ.ايفه.
رحيم اخدها فى ح.ضنه : اوعى تخا.فى يا رحمه انا معاكى وموجود …متخ.افيش ..
رحمه : طيب خدني معاك متسيبنيش هنا لوحدي مع الست اللي برا دي..
رحيم : متخافيش مش هايحصلك حاجة وفوزيه اكتر واحدة هاحافظ عليكى معاها.
رحمه بقله حيله : طيب ماما اوعي تعمل فيها حاجه بالله عليك وانا هروح مع فوزيه.
رحيم ضمها اكتر له : حاض.ر … فوزززززيه .
( فوزيه جت جرى عليهم )
فوزيه : امرك يا سى رحيم .
رحيم : خدى رحمه وخلى بالك منها .. لو حصلها حاجة مش هايكفينى فيكى روحك .
و( بعدها بص لرحمه بحنان ).: يالا روحى معاها يا رحمه.
رحمه : حاض.ر يالا ي طنط فوزيه
(رحيم وفوزيه ضحكوا ع طنط فوزيه اخدتها ونزلت للمخبئ ورحيم خرج لرجالته).
وشويه وسمعت رحمه ض.رب ناااار شديد وصويت
رحمه انكمشت مكانها ود.فنت وشها بين ايديها .
رحمه بخوف : يارب
( رحيم خرج لرجالته ..وض.رب نا.ر فى الهوا وبأعلى صوت فيه ووقف فى وسك الحارة ).
رحيم : مش عاوزحد يقف يتفرج اللى هايقف هايموـ,ـت ..كله يقفل على نفسه كويس .
حسن : كل واحد يا رحيم باشا فى مكانه .
رحيم بغموض: سيبه يدخل من الجهه الشرقيه … ويدخل لغايه نص الحارة بالظبط وبعدها عاوز الكل يتغربل.
(وفعلا فاضل القط دخل برجالته لغايه نص الحارة واستغرب سهوله دخوله وعرف انه فخ وفاجاه ض.رب النار اشتغل من كل ناحيه .ورحيم وقف وسط الحارة ومهموش حد وض.رب نار بغل).
(رحيم بص حواليه لقاه رجاله فاضل وقعت شاور لرجالته يقفوا ونفذوا امروة وحسن جه جرى عليه ).
رحيم : فين فاضل.
حسن بخوف : بينه هرب .
رحيم بعصبيه: هر.ب ايه …لازم يتر.بى اض.رب الارض تتخض.ر تجيبهولى.
حسن : حا …حاض.ر.
(رحيم فضل لغايه بعد الفجر مع رجالته بينضفوا الحارة وبيزودا تأمينها ونسى الغلبانه اللى مستخبيه فى المخبىء ).
حسن : ياكبيركدة الفرح بكرة فى معادة .
رحيم : اه وايه اللى هاخليه يتأ.جل … نفذ كل حاجة قولتها بالامر.
حسن بإستغراب وفى نفسه :دة كان لسه فى مج.زرة دلوقتى … يعمل فرحه عادى بكرة .. اما عجايب .
( رحيم سابه ودخل المقر يطمن على رحمه ).
&&&&&&&&&&&&&&&
انتهى البارت التانى
البارت الثالث
يمكنك الآن الانتقال إلى الفصل التالي
(رحيم دخل المقر ونزل المخبئ السرى … وفتحه لقى رحمه قاعدة بتعيط وحاطه راسها بين رجليها وفوزيه بتحاول تهد.يها ).
رحيم : رحمه.
رحمه بشهقه وخ.ضه : نعم ايه…….في ايه مين مات.
رحيم قرب منها وقعد على الارض قصادها وبهدوء : انا رحيم.
رحمه قعدت تعيط اكتر وخبت وشها بايديها : مين مات؟ موـ,ـت مين ؟؟؟حرام عليك…. مين مات؟؟؟.
(رحيم شاور لفوزيه تطلع وتسيبهم وفوزيه نقذت امرة وهو مسح دموعها )
رحيم : محدش مات.
رحمه : لا أنا سامعه صوت رصا.ص بره اكيد حد مات.
رحيم بغموض : اللى غلط اتعا.قب وخلاص خلصنا .
رحمه بتع.يط : حرام عليك انت بتعمل كده ليه وعايش كده ليه ايه لازمته كل ده بيع مخد.رات وسلا.ح و و علشان ايه كل ده.
رحيم بيمسح على شعرها بحنيه : مش علشان حاجة الظروف حطتنى فى كدة.
رحمه : طب سبني في حالي خليني اروح لماما أنا مش شبهك ولا شبه حياتك أنا عايزه اروح لماما.
رحيم بهدوء ومازال بلعب فى شعرها : لا انتى شبهى اوى .. اوى كمان .
رحمه بتمسح د.موعها : شبهك في ايه ها؟.
رحيم با.س خدها : بعدين ابقا اقولك …. يالا علشان تنامى بكرة يوم طويل جدا وعاوزك فايقه.
رحمه : هنام هنا طلعني من المكان ده.
(رحيم قام وقومها وشالها وهى حاولت تنزل بس هو رفض واخدها راح على اوضته ورحمه وقفته قبل ما يدخل).
رحمه : دي مش اوضتي.
رحيم بهمس : عارف دى اوضتى انا .. انتى من الليله دى هتنا.مى معايا.
رحمه : هنام معاك ليه؟!.
رحيم بصلها وكأن ليها راسين : انتى هبله يارحمه … انتى مر.اتى تنامى معايا … تنامى بعيد عنى ليه.
رحمه كشرت : بس متقولش هبله.
رحيم : ماشى يا عاقله … يالا انا تقريبا هنام وانا واقف .
رحمه : احم أنا جعا.نه.
رحيم دخلها الاوضه وقعدها على الس.رير .
رحيم بتنهيدة : حاض.ر هاخلى فوزيه تجبلك اكل … غيرى هدومك .
( رحيم سابها ونادى على فوزيه وامرها تجبلها اكل … ودخل تانى بدء يقلع هد.ومه ).
رحمه بتلف وشها : انت بتعمل ايه…. .
رحيم نفخ بعصبيه : لا وحياة ابوكى انا مش فايقلك الاكل هايجى وهتاكلى وتنامى من غير صوت وانا ها.قلع هدومى وهنام بالشورت اكراما ليكى بس كلمه زيادة واقسم بالله يا رحمه
رحمه بقه.ر : طيب حاض.ر ..اتفضل هاتلي الاكل خليني اكل.
رحيم راح على السرير وقعد وغطى نفسه : فوزيه هاتجيبه دلوقتى وهاتخبط اطلعى خدي منها من برا لانها ممنوعه تدخل هنا … خلصى اكل وغسلى ايدك وطفى النور وتيجى تنامى متتقلبيش وانتى نايمه ولا تعملى صوت احسنلك .
رحمه : قوم اقعد معايا علي مااكل اخا.ف اقعد لوحدي.
رحيم بنر.فزة : يووووة يا رحمه على الد.لع بقولك مش شايف قدامى.
رحمه الد.موع بدأت تتجمع فى عينها : خلاص مش عايزه حاجه ولا عايزه اكل اتفضل نام خليني انام أنا كمان
(رحمه اتعدلت علي السرير واخدت مخده في ح.ضنها واستعدت للنوم).
رحيم قومها من السرير : طيب طيب هاقوم اهو … انتى ماكلتيش حاجة من الصبح
( فوزيه خبطت ).
رحيم : قومى يالا خدى منها الاكل.
رحمه : مش عايزه حاجه.
رحيم بعصبيه : رحمممممه انا على اخرى قومى … خلينى اخلص.
رحمه قامت مره واحده واخدت الاكل من فوزيه : أهو جبته منها مش عايزه اكل شبعت خليني انام بقا.
(رحيم اتحرك على السرير بتعب ووجاب الاكل على طرف السرير ).
رحيم بتتعب : كلى يا رحمه.
رحمه نبرت صوته قلقتها وبصت للاكل اللي شكله غريب : هو ايه الاكل ده؟!.
رحيم بيحاول يفتح عينه : دة فضلت خيرك ممبار ولحمه.
رحمه : لا لا مش عايزه والله مش بعند بس انا مش باكل الحاجات دي خليني ننام والصبح هاكل اي حاجه .
رحيم : ليه يارحمه والله اكل نضيف … طيب اكلك انا.
رحمه : رحيم أنا عمري ماكلت الحاجات دي خالص هرجع.
(رحيم زق الاكل بعيد ..وشاور ليها بتعب على درج الكمدينو تفتحه ).
رحيم : رحمه افتحى الدرج هاتى تليفونى .
رحمه قامت جابت التليفون : اتفضل أهو عايزه ليه ف نص الليل.
(رحيم اخدة منها وبصلها بتنهيدة وفتح التليفون اللى رحمه استغربت انه شايل تليفون حديث كدة وهو اصلا حاله من الشكوك ولا هيئته ولا منظرة تا.جر مخد.رات ولفت نظرها انه بيبعت رساله وبيكتب انجليزى بطلاقه) .
رحمه بذ.هول: ايه ده انت بتكتب انجليزي وشايل ايفون كمان.
رحيم رفع را.سه ليها : البر.نسيسه تحب تطلب اكل غير ماك.
رحمه : لا بس بيج ماك وبطاطس كتير اوي اوي.
(رحيم بص فى فونه تانى وعدل الاوردر).
رحيم بتعب : اى حاجة تانى .
رحمه : بتكتب انجليزي ازاي ها ومعاك ايفون كمان.
(رحيم رجع سند ضهرة على السرير وشاورلها تقعد جنبه).
رحيم : وايه الغريب فى كدة.
رحمه : احم تا.جر مخد.رات وكل الجو ده اكيد مش متعلم يعني.
رحيم ضحك ضحكه صغيرة : اهو دة بقا النظريه الغلط … ياعنى تا.جر مخد.رات لازم ابقا جاهل لا طبعا انا متعلم ومتعلم تعليم كويس اوى كمان وبلبس حلو وبهتم بنفسى …. كلها نظريات غلط ومسلسلات كلت دماغكوا.
رحمه : معاك شهادة ايه؟!.
رحيم غمزلها : تجارة انجلش …. متسأليش اكتر من كدة علشان مش هجاوبك.
رحمه :طيب .
فات نص ساعه والباب خبط : الاكل وصل قوم هاته بقا.
رحيم قام بتعب وقرصها فى خدودها : اد.لعى كمان.
(رحمه ابتسمت رحيم جاب ليها الاكل واكلت باستمتاع
بعد ماكلت نص الاكل بصت ببرا.ئه لرحيم بالساندوتش)
رحمه : تاكل.
رحيم بيحاول يفتح عيونه بصعوبه : لا.
رحمه كملت اكلها خلصت ومسحت ايديها بصت لرحيم : الحمدلله شبعت انام بقا لانى تعبانه..
رحيم ااتنهد : اخيرا يا رحمه يالا طفى النور بقا وزى ما قولت مش عاوز صوت.
رحمه : قوم اطفيه اخاف اط.فيه وارجع تاني للسرير ف الضل.مه.
رحيم : اووووف .
( رحيم قام طفاه وجه جنبها ونام ولسه بيروح فى النوم لقاها بتهمس باسمه ) .
رحمه بهمس: رحيم…… انت نمت.
رحيم بصوت نايم : اه.
رحمه : طيب .. أنا عطشانه.
رحيم : يارحمه حرام عليكى بقالى يومين مطبق وعاوز انام.
رحمه : يوووه خلاص نام مش عايزه حاجه.
(رحيم قام بعصبيه ولع النور وجابلها ميه من التلاجه الصغيرة اللى فى اوضته وجه جنبها قومها وسندها ).
رحيم : اشربى يا رحمه مانشوف اخرتها .
رحمه اخدت منه الميه وشربت : شكرا.
رحيم حط الميه جنبه : اى حاجة تانيه ولا اطفى النور وانام.
رحمه بنوم : لا طفي النور.
رحيم : حاض.ر.
(رحيم طفى النور وجه ينام لقها بتهمس باسمه للمرة تانيه).
رحمه بهمس : رحيم.
رحيم بصوت مكتوم ومش عاوز يتعصب عليها : نعم .
رحمه : قوم نلعب سوا اي حاجه.
رحيم ضحك : قولى انكى بتهزرى قولى والله .
رحمه بهزر : لا بتكلم جد .
رحيم : رحمه هو انتى مش عارفه تنامى … خايفه من الضلمه مثلا.
رحمه : أنا بخاف من الضلمه فعلا ومش بعرف انام فيها ولا بعرف انام جنب حد.
رحيم شدها لح.ضنه واخدها فى ح.ضنه جامد : اه ماهو انا مش حد انا جوزك نامى بقا وانا ولا بتحرك ولا بعمل صوت فنامى وخلينى انام .
رحمه : يوووووه طيب.
( رحيم ورحمه فى ثوانى دخلوا فى النوم والضهر اذن والاتنين نايمين فى سابع نومه وبدء الباب يخبط ).
رحمه بنوم : ايه ده مين بيخبط؟!.
رحيم صحى فاجاه : ايه مالك .. فى ايه … عاوزة حاجة.
رحمه : حد مزعج بيخبط شوف مين قلقني من نومي.
رحيم بصوت رخيم : مين .
فوزيه : انا سى يا رحيم .
رحيم : فى ايه يا فوزيه على الصبح .
فوزيه : صبح ايه يا سى رحيم…..احنا الضهر… والرجاله برة عاوزينك تبص على فرشه الفرح .
رحيم : طيب هاقوم .
رحمه : بص قوم لرجالتك وسيبني انام شويه كمان.
رحيم طبطب على شعرها : نامى وقومى على العصر كدة اتجهزى والبسى براحتك علشان الفرح والفستان هايكون عندك كمان شويه .
رحمه بتاخد المخده ف ح.ضنها وبتتأوب : اوعي تطفي النور
(وراحت ف النوم تاني…..رحيم خرج واشرف على تجهيزات الفرح وجه المعاد وبعت الفستان لرحمه ….رحمه صحيت شافت فستان ولا في الخيال فستان اميرات بجد
دمعت هي مش عايزه تتجوز كده مش عايزه تتجوز تاجر مخدرات عايزه تعيش مع امها وترجع لحياتها سرحت في حياتها مفاقتش غير ع ايد بتمسح دموعها).
رحيم بهمس : مالك يا رحوم.
رحمه برجاء : رحيم بالله عليك سيبني ارجع لحياتى.
رحيم باس شفايفها برقه : خلاص مبقاش فى وقت لرجوع … اهدى والبسى الفستان يالا … علشان البس ونطلع للفرح.
رحمه قامت بقله حيله ومسكت الفستان لبسته وحطت لمسات بسيطه من الميك اب كانت في منتهي الجمال راحت لرحيم : أنا جاهزة.
رحيم باس جبينها وشاور لفوزيه وعطته طرحه وحطها على وشها : الطرحه دى متتقلع.شطول الليله
رحمه : حاض.ر اى اؤامر تانيه.
(رحيم اخدها وطلعوا وض.رب النار اشتغل والمغنين بدؤا يطلعوا وكانت ليله خمر ونساء ورحمه كانت مزهوله من اللى بتشوفوا ورقاصات والكل بينقط وكل شويه يجى حد شكل يسلم ).
رحيم : دة الحج محمد عادل اكبر تاجر هيرون فى البلد .
رحيم : دة الحج حسنين اكبر تاج سلاح وتجارة اعضاء .
رحيم : دة الحج فتحى اكبر تاجر كوكاين تخصص كوكاين بس .
رحيم : دة الحج محسن بيتاجر فى المزز تخصص مزز وبس.
(وتوالى الاشخاص يهنئون ورحمه مصدومه.. صدمتها عمرها من كميه الناس الشمال اللى موجودة ).
رحمه : رحيم مش عايزه فرح الغي الفرح ده كفايه كده.
رحيم : انتى عاوزة الناس دى تاكل وشى … خليكى انا هاقوم ارقص .
(رحمه شدته وبرقت وشاورت على رقاصات)
رحمه بغيظ : هترقص مع دول.
رحيم : اه دة فرحى لازم اخربها… سيبى ايدى .
رحمه بغلاسه : لا.
