واحد من رجاله رحيم واسمه حسن : لقينها داخله المنطقه وبتقول عاوزة تشتغل .
رحيم بصلها من فوق لتحت بتدقيق : انتى مين ؟!.
رحمه : أنا … أنا رحمه.
رحيم بيكرر اسمها بهمس: رحمه … رحمه.
رحيم : وجايه هنا ليه يا رحمه ؟!
رحمه : جايه اشتغل وأشوف مكان اعيش فيه.
رحيم بشك : وليه هنا بالذات.
رحمه بتوتر : اهي بلد من بلاد الله وجايه اشتغل هقول للشغل لا.
رحيم :ومش عارفه انتى هاتيجى وتشتغلى عند مين ولا مسمعتيش عن رحيم الشامى.
رحمه : لا مسمعتش عن رحيم الشامي ولو اعرف ان هيتحقق معايا كده مكنتش جيت.
رحيم بغضب قام مرة واحد شدها من ايدها عليه : لو مسمعتيش اوريكى جزء منه وحالا وقدام الرجاله دى.
رحمه بخوف : هتعمل ايه يعني هتض.ربني وتمد ايديك ع واحده ست.
رحيم رفع حاجبه : اض.ربك وامد ايدى على واحدة ست !!!
وميل على ودنها وهمس : لا انا ب و وعلشان انتى وقا.درة ودخلتى د.ماغى .. مش هاك االاول هاستمتع بيكى .. اكيد فهمانى.
رحمه قربت تفقد و.عيها : نعم بت..بتقول ايه.؟!.
رحيم : ايه هايغ.مى عليكى !!! امال لو كملت و وريتك فعل هاتعملى ايه ؟!
رحمه بتحاول تز.قه : ابعد عني سبني ابعد.
رحيم بسخريه : اهدى يا قطه…اهدى انتى لسه شوفتى حاجة .
رحمه : ايه في ايه كل ده علشان عايزه اشتغل.
رحيم بهمس : لا منا مش مختوم على قفايا علشان تقنعنى انك عاوزة تشتغلى على عربيه كبدة .
( ومسد ايديها اللى حاطه فيهم لونه مانكير روز ) وايديك الحلوة دى عمرها ما مسكت سك.ينه وقطعت خيارة اصلا .
رحمه بتحاول متخافش : علشان أنا عمري مااشتغلت اصلا بس الظروف اللي حكمت هنعترض.
رحيم بته.كم : لا اقنعتينى .. طيب يا حلوة موافق تشتغلى .. هاتقعدى فين ؟… ولا تحبى تقعدى معايا هنا معنديش مانع.
رحمه : هشوف اوضه اقعد فيها مش عايزه اقعد مع حد.
رحيم شاور لرجالته تطلع وبعدها مسك شعرها وفردة : سبحان اللى خلقك …. انتى هاتقعدى معايا هنا .
رحمه: اقعد فين انت اتج.ننت.؟!!!.
رحيم شدها من شعرها ولفه حوالي ايديه : لا طوله لسان هاتلاقى وش عمرك ما شوفتيه .. انا قررت هاااقعدى معايا هنا …..فاهمه ولا لاه.
رحمه بو.جع : سيب شعري ومش هقعد هقعد بصفه ايه أن شاء الله.
رحيم شدها اكتر من شعرها: جاريه … الجاريه بتاعتى.
رحمه خلاص د.معت : جاريه انت فاكر اننا ف عصر سي السيد.
رحيم : اه انا سى رحيم وانتى هنا فى منطقتى فى مكانى وكل اللى هنا ملكى .. وانتى بقيتى ملكى.
رحمه : لا أنا مش ملك حد يا تسيبني اشتغل ف حالي يا تسيبني امشي من هنا اشوف رزقي في مكان تاني.
رحيم : قولتلك انك جاريه عندى واللى بيدخل عندى مبيطلع.شبسهوله وبمزاجى ….
رحمه عيطت : ليه يعني متسيبني ف حالي.
رحيم : حالك هو حالى.
رحمه : ليه اكون مرا.تك وانا مش عارفه؟.
رحيم : لا رحيم مبيتجوزش ….كل النس.وان الحلوة اللى زيك عندى مجرد جوارى وبس.
رحمه : أنا مش جاريه عند حد سيبني ف حالي الله يكرمك.
رحيم بصوت رخيم جدا: بت انتى مش لعب عيال هو .. هاتقعدى وتاكلى عيش بادبك ولا لاه وهااتقعدى فى المكان اللى انا عاوزو.
رحمه افتكرت مديرها : ه..هقعد بس خليني اشوف اوضه اقعد فيها.
رحيم : لا هنا … جنبى معايا.
رحمه : ليه ماانت بتقول عندك جواري بتوعك دول عايز مني انا ايه.
رحيم بخبث : مزز..زززاج وانا اللى بيدخل فى مزا.جى مبيخرجش منه .
رحمه بعياط متواصل وشهقات : سيب شعري د.ماغي و.جعتني.
رحيم مسك وشها وض.ربها على قفاها مرة واحدة : يارررروحى و.جعك .. انتى هاتشوفى ايام اسود من شعرك راسك دة … يا فوووززيه .
( جت عليهم ست فى الاربعينات بتاكل لبان بطريقه مستف.زة ).
رحيم بقر.ف : تفى اللبان من بو.قك يا وليه .
فوزيه رمته من بوقها فى الارض : نعم يا سى رحيم .
(رحيم بر.ق وساب رحمه وزقها بعيد وراح جرى على فوزيه ومسكها من طرحتها ).
رحيم بصوت جهورى : ايه دة يافوووزيه ايه دة …رميتى ز.فت من بوقك يابنت المقر.فه على الارض …. الارض دى كلها تتسيق.
فوزيه : يالهوى يا سى رحيم سماح …بنسى والله … هاسيقها زى الفل.
رحيم : انا كنت جايبك ليه يا وليه …نسيت الله يخر.بيتكوا ويخر.بيت اللى يشوف مناظركوا .
رحيم بص لرحمه : هو انا كنت بنادى عليها ليه ؟
رحمه : معرفش هو أنا اللي ندهتلها ولا انت.
رحيم : تصدقى صح … انا كنت منادى عليكى ليه يا فوزيه …. مش فاكر …خديها بقا يا فوزيه خليها تسيق معاكى.
رحمه : اسيق ايه معلش هو حد قالك اني جايه اشتغل عندك قولتلك جايه اشتغل علي عربيه كبده مش عند سيادتك.
رحيم بص لفوزيه : مش انا احسن من عربيه الكبدة يا فوزيه .
فوزيه بصتله بإستغراب : اسمالله عليك يا سى رحيم … طبعا احسن.
رحيم : خلاص يا فوزيه هى مش هاتسيق الارض … تعالى معايا اعمليلى مساج.
(رحمه فتحت عينها اوي وشهقت من الو.حش اللي اللي قدامها الدنيا لفت بيها دقيقه سندت ع الكنبه اللي كان قاعد عليها ومسكت رأسها بقله صبر وحيله).
رحيم : اهدى على نفسك … مشوارنا لسه طويل …ها اختارى ؟.
رحمه : هعمل معاها الارض.
رحيم : فوزيه تسيق معاكى الارض وجهزيلها الاوضه اللى جنبى هاتقعد فيها.
فوزيه : أمرك يا سى رحيم .. يالا معايا بقا يا ابله شدى الهمه.
رحمه بغضب دبدبت ف الأرض زي الاطفال : مش عايزه اقعد هنا سيبني ف حالي خليني اساعدها وامشي.
رحيم وهو ماشى : اللى قولته يتنفذ وحسك عينك اجااى الاقيكى منفذتيش اللى قولته … هاخليكى تعمليلى مسا.ج وانا ما مصدق اصلا.
رحمه بتبص لرحيم بقه.ر وبعدين بصت لفوزيه : عايزاني اعمل معاكي ايه.
رحيم غمز.لها وبعتلها فى الهوا: اتوصى بيها يا فوزيه .
رحمه خلاص نفسها تروح ته بس مش عارفه كلمت فوزيه تاني : عايزاني اعمل معاكي ايه يا ست.
فوزيه باستفز.از : يالا هانمسح الارضيه ونخليها بتل.مع زى وشك.
رحمه بقر.ف : حاض.ر ابدأ منين.
فوزيه : من الخشيه دى .
( فوزيه رمت فى وش رحمه حته قماشه رحمه كانت هاتعيط من كتر القر.ف بس استحملت وسكتت مبقاش فى وقت ترجع فى كلامها ).
رحمه مسكت القماشه ومسحت بعيا.ط خفيف فوزيه مشافتوش بعد ممسحت : اعمل ايه تاني؟.
فوزيه : روحى اوضتك نضفيها واقعدى فيها زى ما سى رحيم أمر … اهى اخر اوضه على الشمال.
(رحمه مشيت ع الاوضه وهي نفسها الارض تنشق وتبلعها
دخلت الاوضه كانت مش نضيفه اوي نضفتها واخدت دش ولبست هوت شورت وتشيرت كت قعدت علي السرير بتعب بصت لضوافرها اللي باظت )
رحمه بتكلم ضوافرها: ينفع كده شكلكوا بقا و.حش ربنا يسامحك يا زف؟ت يت رحيم وينتق.م منك يا ….
قط.ع كلامها تليفوها اللي رن : الو .
:الو يا غاليه ازيك.
رحمه : مين ؟!.
:أنا اللي كان المفروض اكون مكانك دلوقتي .
رحمه : علي !!!!!!
علي : عليكي نور ايه اخبار القعده عندك عجبتك سمعت أن المعلم رحيم بنفسه قعدك عنده .
رحمه : وانت … عرفت منين ؟!.
علي : عرفت بقا عايز اقولك انك طالما قعدتي عنده تبقي خلاص عششتي ف د.ماغه ومش هيسيبك الا لما ياخد منك كل اللي نفسه فيه .
رحمه : علي قول انك بتهزر بالله عليك.
علي : لا بقول الحقيقه انجوي يا بسكوته رحله سعيدة .
(علي قفل )
رحمه بخوف : منك لله يا علي انت السبب انت وحسن أنا كان مالي ومال كل ده أنا مليش ف الجو ده يا ماما أنا خايفه …حسبي الله .
(رحمه سمعت انفاس وراها بتبص لقت رحيم واقف وايديه ف جيب بنطلونه وعيونه باين عليها الغ.ضب ).
رحيم بغضب : مين على دة ؟!.
رحمه : ده ..ده …ده.
رحيم بز.عيق: انتى لسه هاتتهتى ..اخلصى واتكلمى.
رحمه بتوتر : ده ..ده تاجر مخد.رات بعتني ليك اتجسس عليك اجبر.ني اجي اتجس.س عليك وانا غلب.انه مليش حد
عايزه اعيش حالي وبلق.متي.
رحيم رفع حاجبه :تاجر مخد.رات يتجسس عليا …وفين منطقته فين.
(رحمه مش عارفه ترد تقوله ايه ولا تقول منطقته بس افتكرت انها شافت في التليفزيون منطقه اسمها الدرب بس مش فاكره)
رحمه بتحاول تفتكر : علي راوي في الدرب الدرب ..
رحيم : درب ايه … درب الاحمر ولا الاخض.ر.
رحمه بتحاول تفتكر : احمر .. اخض.ر .. لا احمر .. لا اخض.ر.
رحيم بسخريه : اروجانى … عارفه اللون دة.
رحمه : مش فاكره انت بتوترني لا الدرب الاحمر.
رحيم : قولتيلى اسمه ايه بقا؟!.
رحمه بتوتر : علي ..علي راوي.
رحيم : اممم هانشوف حوار على الرواى دة على رواق .
ثم اكمل بخبث: بس تصدقى حلو اللى انتى مش لابسه دة … يخربيتك.
رحمه بتلقائية حطت ايديها ع ج.سمها : انت ازاي تدخل من غير متخب.ط هو علشان بيتك تخ.ش وتدخل براحتك.
رحيم قرب منها براحه : اه دة بيتى …وكل بيت فى المنطقه بدخله براحته وزى مانا عاوز مش بيتى و بس .
رحمه بترجع بضهرها : انت عايز مني ايه سيبني في حالي.
رحيم : عاوزك.
رحمه بخوف : ده ابعد من النجوم سيبني في حالي أنا مش وش الكلام ده أنا جايه اشتغل واعيش في حالي.
رحيم : خلاص نض.رب ورقتين عر.فى … منا هاخدك ياعنى هاخدك.
رحمه شافت سك.ينه في جيبه خط.فتها بسرعه : لو قربت ناحيتي همو.ت نفسي.
رحيم : انتى قد الحركه دى …وبعدين انا بقولك فى الحلا.ل تقولى امو.ت نفسى…مانتى كدة كدة م.يته.
رحمه : يبقي امو.ت نفسي قبل متل.مسني اشر.فلى يوم ماتجوز أو اعيش مع را.جل يبقي بالطريقه دى.
(رحيم مرة واحدة قررب مننها ومسك الس.كينه على رقبتها)
رحيم :راجل مالى…تاجر مخد.رات .. طيب مانتى بتشتغلى مع تا.جر مخد.رات ولا انتى بتشتغلى حاجة تانيه.
رحمه : أنا مبشتغلش مع حد أنا جيت غص.ب عني هو غص.ب عليا جيت هنا علي امل انك تخليني اعيش في حالي مش تقولي عاوزك ونض.رب ورقتين عر.في.
رحيم بهمس : طيب انا عاوزك … اعمل ايه .. ماهو نض.رب ورقتين عر.فى علشان نبقا فى الحلا.ل …ياخد.ك غص.ب.
(رحمه غمضت عيونها بخوف فكرت تلعب على الجانب الإنساني يمكن يطلع انسان)
رحمه : لو اختك ترضي حد يعمل فيها كده.
رحيم باستفز.از : اه عادى.
رحمه : ترضي علي اختك كده واحد يقولها يا ورقه عر.في يا غصب عارف ده اسمه ايه في الدين.
رحيم: دين !! والدين يسمحلك تقفى مع واحد وانتى جس.مك كله باين … اخلصى انا عاوزك تختارى انهى حل.
رحمه اتكلمت بشجاعه: انت دخلت الاوضه مستأذنتيش ومن آداب الإسلام الاستئذ.ان وبعدها لو دخلت ولقيتني زي مبتقول كده ليك حق تتكلم والراجل اللي زيك كده ف الدين ويرضي علي أهله الكلام ده يبقي د.يوث يمكن أنا غلبانه مليش حد يرضي عليا كده وكنت جايه هنا فاكره اني هعيش في امان واكل لقمتي وابقي ف حالي بس متخيلتش ابدا أن اللي مفروض كبير الحته زي مبتقول يطلع كده.
رحيم كلامها ضيقه : انا اسووووووء مما تتخيلى … اخلصى يانا ياالمـ,ـوت وانا مبهزرش.
رحمه : الموـ,ـت.
رحيم بغموض : طيب تعالى .
( رحيم جرا.ها وراة ونادى بصوته كله )
رحيم : حسسسسسسسسن.
( رحمه استخبت فى ضهرة وبددارى نفسها ).
رحمه برجاء : خليني البس هد.ومي.
رحيم بغم.ووض : لا وانا لما قولتلك موـ,ـت .. فدوقى العذ.اب الاول على ايد رجالتى وبدام انتى رف.ضتينى يبقا رجالتى اولى بيكى مش انا د.يوث يبقا تشربى علشان تتعلمى ازاى تقوليلى كلمه زى دى … حسسسسسسن .
رحمه بتسرع : انت فعلا د.يوث.
(رحيم لف ليها بغ.ضب وض.ربها قلم على وشها وقعها على الارض ).
رحيم بغضب : ما تخرسى يابنت ال******* …. اوعى تكونى يا حيلتها مش عارفك مين … لا عارفك انتى مين وجايه تهببى ايه …. مش انتى رحمه عبد الله الحديدى صحفيه فى جريدة الايام فى قسم الفن وعلى الرواى الو.سخ بعتك هنا وهو عارف انك هاتدخلى مز.اجى …انتى يابت متعرفيش مين هو رحيم الشامى انا بقا هاز.علك على امك الحلوة سوسن هانم وهاكس.رك … علشان تتعلمى الا..دب.
رحمه الد..م سال من وشها وعي..طت : ولما انت عارف كل ده مش راضي تسيبني ليه وانت عارف اني جايه غ.صب
وامي ذ.نبها ايه هتتشطر علي الس.تات.
رحيم مسك شعرها بعن.ف : قولتلك اخرسى …. انا هنا مفيش حاجة تحصل من غير اذنى …انا رحيم الشامى …. واه بتشطر على الستات …. انا عاوزك تغلطى كمان وكمان علشان تطلعى من هنا على قبرك مع امك.
رحمه بتعيط جامد : ملكش دعوة بمامى ملهاش ذنب أنا جيت هنا غصب عني مديري غصبني علشان علي عمل حادثه وهو كان بيكلمني لما دخلت الاوضه وبيقولي أنه بعتني قاصد.
رحيم : مبيهمنيش … انتى غلطتى ولازم تتعاقبى … حسسسسسن.
رحمه بضعف : طيب عايز ايه وملكش دعوة باامي ملهاش ذنب.
رحيم : خلاص عرضى فات ومات …. انتى دلوقتى فى تعداد المـ,ـوت.
رحمه بدموع: بالله عليك مامتي لا عايز ايه وانا هعملهولك.
رحيم زعق : مش عاوووز مش انا ديوث خلاص بقا … اطلعى من دماغى.
( حسن جه دخل فاجأه لان الحراس اتصلوا عليه وقالوا ان الكبير رحيم بينادى عليه وشكله بيزعق ومضايق جة جرى ودخل فاجاه وشاف رحمه ولبسها ومرميه فى الارض تنح من جمالها …. رحيم شافه دخل فاجاه اتعصب وقومها بسرعه وخبها فى ح.ضنه وعطاله ضهرة … رحيم بيكلم حسن وهو مديله ضهرة ).
رحيم بعصبيه : انت يا حممماااار من امتى بتدخل مقرى من غير اذنى .
حسن وهو بيحاول يبص على رحمه : ماهو …. ماهووو انت ناديت عليا .
رحمه بتترع.شوبتهمس لرحيم : خليني البس هدومي.
رحيم ضامها اكتر لح.ضنه : اطلع برة يا كلب واياك تفكر تدخل هنا تانى خبط لزق كدة …. الا وقسم بربى هاولع فيك فى وسط الحارة.
حسن بخوف :طيب .. هى البت دى غلطت محتاجه تتربى الرجاله جاهزة.
(رحمه فقدت وعيها وفي دماغها أن رحيم خلاص هي هيسلمها لرجالته….. رحيم حس بتقلها على صدرة وان رجليها مش شايلها رفع وشها براحه وهى فى ح.ضنه …لقاها مغمى عليها ).
رحيم : انت يا كلب اطلع هات الدكتورة سما بسرعه …متتأخرش .
( رحيم استنى لما حسن طلع وشالها بسرعه وجرى بيها على الاوضه بيحاول يفوقها ببرفان من برفاناته ).
رحيم بعصبيه : يووووة فوقى.
رحمه فاقت وبصلته بزعر : بالله عليك ماما لا هعمل اللي انت عايزه بس ماما لا.
رحيم بخبث : اعتذرى عن كل الكلام اللى قولتيه.
رحمه بضعف : أنا اسفه.
رحيم قرب منها وبص فى عنيها : عسل يا رحمه ..طول مانتى عسل ومبطوليش لسانك هتاخدى عينى … انا هاتجوزك عرفى علشان متحسيش اننا بنعمل حاجة حرام.
رحمه وطت رأسها بقله حيله : اللي انت عايزه.
