جاسر:كنت عايزه تموتى كـ,ـافره عايزه تحرقي قلب أهلك عليكي
ندى بعد ما فاض بيها:اى أهل دول هاا يا ترى أمى ال شككت فيا وفى أخلاقي ولا بابا ال ساب جدي يضرـ,ـب فيا لحد ما كنت هموت
أنا مفيش حد حاسس بيا يا جاسر أنا من ساعة ال حصل وانا كارهاني كرهت كونى بنت محدش هيحـ,ـس بكـ,ـسرتى أبدا أنا لو كنت شفت الشخص دا كنت قـ,ــ,ـتل*ته لكن أنا فقت لقتني فى أوضه لوحدي وخسرانه أعز ما أملك أنت متخيل ال أنا كنت فيه الجبان اخدنى غدر مش شفته يا جاسر مش هعرف اخد حقى. أنا مفيش حد حاسس بيا مفيش حد حاسس بياااااا
“اترمت فى حضن جاسر تعيط بحرقه جاسر بعدها عنه بجمود فبصتله ندى بخذلان”
جاسر:بعيدا عن الكلام دا كله ياريت ال حصل دا مش يتكرر تانى أنا مش ناقص فضايح ويقولوا انى قـ,ــ,ـتلتك
‘ندى بصتله بصدمه وجاسر كمل’ :أنا هنزل أدفع حساب المستشفى وأنت خلصى وتعالى ورايا مش ناقص عطـ,ـله أكتر من كده” خرج جاسر وسبها وندى بصت ليه بكسره”
بعد فتره وصل جاسر وندى الشقه*ندى كانت داخله على المطبخ
جاسر:تقدرى تناميى فى أوضة الأطفال أنا مش ناقص مصايب “قال كده ودخل وسابها ندى بصت له بحسره ودخلت أوضة الأطفال وابتدت تكلم نفسها قدام المرايا”
ندي:هو أنا ذنبى ليه كله حاطط اللوم عليا ليه أنا ال غلـ,ـطانه على طول ارحمنى يارب برحمتك
“دخلت ندى وحطت دماغها على السرير ونامت على طول
فى الصباح
دخلت ندى حضرت الفطار وحطته على السفره وقعدت متوتره مش عارفه تصحى جاسر ولا لأ، لكن تفكيرها مش دام كتير لأن جاسر خرج لابس وماشية وواضح انه رايح الشغل”
ندى:احم صباح الخير أنا حضرت لك الفطار
جاسر:شكرا مش عايز منك حاجه وكمان متأخر على الشغل
ندى:ازاى يعنى هتخرج من غير ما تفطر
جاسر بعصبيه:ندى فوقي لنفسك اوعى تكونى فاكره انك مراتى بجد لا يا ماما فوقى لنفسك أنت لولا انك بنت عمى مش كنت فكرت انى أعبرك أنت ال زيك يا ندى مش يستاهل ان احنا نشفق عليه حتى فخليك فى حالك وأنا فى حالى
“ندى كانت بتعيط بصمت”
“جاسر اخد مفاتيحه وحاجته وخرج وسابها بتعيط فى صمت”
بعد فتره وندى قاعده بتبكى الجرس رن ندى مسحت دموعها بسرعه
ندي:أكيدجاسر نسى حاجه
(ندى فتحت الباب ومش لحقت لما لقت حد زقها على جوا وكتم بوقها
❤️ البارت الثاني
ندى كانت قاعده فى البيت بملل وفجأه الباب خبط”
ندى:أكيد جاسر نسى حاجه”فتحت الباب ومش لحقت لما حد زقها على جوا ودخل بسرعه”
ندى بمفاجأه:مش معقول هند أنا أكيد بحلم
هند:لا مش بتحلمى
