هند:العين بالعين والسن بالسن والبادى أظلم
رامى:هند أنا بعترف انى غلطت فى حقك بس أنا ضابط ودى شغلتي يعنى كنت هقولك يلا اتفضلي اخرجى علشان أنت شكلك بنت كويسه مش ينفع يا هند شغلتنا لازم أدله
هند:اوك وأنا باخد حقى أنت مش شايف منطرى ولا ايه يا أستاذ دا أخوك عامل منى بطاطس
رامى:هند أنا أخويا طالب في ثانوي أعتبريه أخوكى
هند:وأنت ما اعتبرتنيش أختك ليه
رامى قرب منها لحد ما بقا وشه فى وشها:علشان أنا عمرى ما شفتك على انك أختي يا هند
هند بتوتر:ط. طب أنت بتقرب كده ليه ما تتكلم وأنت فى مكانك ميبنش تانى
هند وشها أحمر وعدلت حجابها:ما هو أنت سحلنى الطرحه رجعت لوراوبعدين أنت مالك أصلا
رامى:شعرك دا محدش يشوفوه غيرى
هند بردح:غيرك.. وأنت تشوف شعرى بتاع ايه يا عنيا اوعى تكون فاكرنى بت من إياهم لا يا روحى دا أنا ال يفكر يبصلي أقلعله عنيه
رامي:اييييه راديو أشتغل َبعدين أنا غرضى شريف أنا عايز أشوف شعرك بس بالحلال
“هند اتكسفت ووشها أحمر”
رامى:الله دا احنا طلعنا بنتكسف زى البنات
هند بصتله بغضب:طب وبعدين
رامي:أنا مش هجبرك يا هند انك تمسحى الفيديو ولا حتى انك تقولي إن دا كان سؤ تفاهم بل بالعكس أنت لو عايزه تقدمى بلاغ أنا ال هخدك بنفسى
هند حطت ايديها على جبينه:مالك فيه ايه أنت دماغك بتوجعك
رامى شال ايديها من على جبينه وحطها على قلبه:لا مش دماغى يا هند قلبي، قلبى كده بيفرح لما يشوفك بحب أشاغب فيكى أنا حتى مش فاهم فيه ايه
هند شدت ايديها بتوتر:طيب خدنى على سكنى لو سمحت
رامى بهدؤ:حاضر_
عند ندى
_حاولتي قت..ل المدعو هشام حمدى ليه؟
ندى:بقالي ساعه بقول لحضرتك انى مقـ,ــ,ـتلتوش وحضرتك مش راضى تصدق
=بس الجيران كلهم دخلوا وأنت كنت موجوده عنده
ندى:حضرتك أنا يا دوب طلعت لقيته مقتول حتى البواب طلع بعدي بثواني يعني أكيد في الوقت دا مش هلحق أجيب سكينه وأقت..له
=وحضرتك كنت رايحه ليه
ندى بتوتر:أنا ك. كنت يعني هو
=اتوترتى ليه؟
ندى:مش اتوترت بس يعني أنا كنت رايحاله
“ندى مكملتش كلامها لما باب مكتب الضابط خبط”
_واحد اسمه جاسر الشناوى عايز يدخل
=دخله يا ابنى بسرعه
“دخل جاسر وأخد ندى فى حضنه ندى استغربت بس هي كانت خـ,ـايفه وحـ,ـضنته جامد”
جاسر:فيه ايه أنا مش فاهم حاجه
=المدام ندى متهمه فى محاولة ق*تل
جاسر بصـ,ـدمه:ـ,ـقـ,ــ,ـتل؟؟
ندى ببكاء:صدقنى يا جاسر أنا مظلومه
